Ervaringen van persoonlijke assistenten

  

Doen wat nodig is – door persoonlijke assistent Liesbeth Pauw

Afgelopen week kreeg ik een spoedopdracht binnen via de Letselschadehulpdienst. Er moest direct hulp komen voor een mevrouw die een auto-ongeluk had gehad. Zij had een zware hersenschudding en zeven zwaar gekneusde rugwervels en kon bijna niets zelf doen. Mevrouw was na het ongeluk niet direct naar het ziekenhuis vervoert maar pas veel later, daarom heeft ze ook niet direct de juiste hulp gehad.

Ze was zo blij dat ik zo snel al kwam en wilde graag haar hart luchten, zodat ik de eerste ochtend alleen maar heb geluisterd naar haar verhalen en koffie gezet. Ze knapte er helemaal van op dat er eindelijk hulp was en dat ik naar haar wilde luisteren. Uiteindelijk heb ik nog de benodigde boodschappen gehaald en beloofd dat ik de vrijdag erop weer zou komen. Inmiddels had mevrouw bericht dat ze alsnog naar een zorghotel kon voor 4 weken, gezellig onder de mensen en gerichte therapie. Ik heb voor haar vertrek het huis schoon gemaakt en geholpen met de koffer inpakken, ze werd er helemaal blij van. Ik heb beloofd over 4 weken weer terug te komen om verder te helpen waar nodig.

 

Blij dat jij er bent – door persoonlijke assistent Bianca van Wijk

Ze belde rond 20.30 in totale paniek. De wasbak liep niet door en ze wilde net haar tanden poetsen. Haar geheugen is niet meer wat het geweest is en als je bijna 87 bent dan is een verstopte wasbak net wat te veel. “Ik kom er aan,” zei ik.

En daar zat ze in pyjama met de paniek nog in haar ogen. “Gelukkig daar ben je.... Ik ga ff een sigaret roken ga je mee?” “Natuurlijk,” zei ik. En na twee sigaretten was ze gekalmeerd. “Beloof je dat je morgen terug komt als ze het niet kunnen maken?” “Natuurlijk kom ik,” zei ik.

En toen stopte ik haar in bed met een glaasje water, de krant en de afstandsbediening. “Ik ben blij dat jij er altijd bent,” zei ze. “Ik ben blij dat ik er voor je mag zijn,” zei ik.

 

Mooie momenten – door persoonlijke assistent Corine Stigter

Gisteren was ik er voor het eerst alleen voor hem. Hij was al blij toen ik binnenkwam. Eerst koffie gedronken en daarna op pad met de rolstoel. Geld pinnen en lopen langs de kinderboerderij, want daar geniet hij echt van. Ondanks het grijze weer hadden we een paar mooie momenten en hij vond het een leuke middag. Hij kijkt uit naar de volgende keer en ik ging met een goed gevoel naar huis. Zijn somberheid kan ik niet wegnemen, maar als ik kan bijdragen aan een paar mooie momenten in zijn leven dan geeft dat veel voldoening.

Waardeer dit blogbericht:
6 tips om meer te bewegen voor ouderen
Wat is eenzaamheid?